தாழ்மை – லீலாயின் கதை | தமிழ் கிறிஸ்தவ கதை 8

ஒவ்வொரு இரவுக்கும் பின் விடியல் வரும். தேவன் நம்மை ஒருபோதும் இருளில் விடுவதில்லை.

கதையின் தொடக்கம்

ஒரு தேவாலயத்தில் வாழ்ந்த லீலா, ஒரு செவிலியர் ஆக தன் வாழ்க்கையை நடத்தி வந்தார். அவரது குடும்பம் பல கஷ்டங்களை சந்தித்தது. ஆனால் அவர் தேவனை விட்டு விலகவில்லை.

சோதனையின் நேரம்

சோர்வடைந்த லீலா ஜெபத்தில் தேவனிடம் கேட்டார்: ‘ஆண்டவரே, என்னை மறந்தீரா?’ அந்த நேரத்தில் தேவனின் சமாதானம் அவரை சூழ்ந்தது.

வேத வசனம்

சங்கீதம் 46:1: “தேவன் நமக்கு அடைக்கலமும் பலமும், இக்கட்டுகளில் அதிகமாய் துணையுமாயிருக்கிறார்.”

இந்த வசனம் லீலாயின் வாழ்வில் புதிய வெளிச்சம் கொண்டு வந்தது. தேவனின் வார்த்தை அவரது இருதயத்தில் நம்பிக்கையை விதைத்தது.

மாற்றத்தின் தருணம்

விசுவாசத்தோடு காத்திருந்த லீலாக்கு தேவன் ஆசீர்வாதம் கொடுத்தார். அவரது வாழ்வு மாறியது. தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தினார்.

பாடம் (Lesson)

இருளிலும் தேவனின் வெளிச்சம் ஒளிரும்.

இந்த கதையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது என்னவென்றால், தேவன் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை. நாம் எந்த சூழ்நிலையிலும் அவரை நம்பலாம்.

முடிவுரை

இந்த கதையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்வது: தேவனின் நேரம் எப்போதும் சரியானது.

தமிழ் கிறிஸ்தவ கதை | Bible story Tamil | Christian motivation Tamil | தாழ்மை